Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Εκπαίδευση και εκπαιδευτικοί στην αγχόνη του Μνημονίου


Της Αφροδίτης Μπράζα

Λίγο πριν το Πάσχα κι ένα μήνα πριν το κλείσιμο των σχολείων διάλεξε η κυβέρνηση να ανακοινώσει τα νέα μέτρα για την εκπαίδευση και να βάλει μπρος τα νέα σχέδια που κατέστρωσε μαζί με την τρόικα για τις απολύσεις χιλιάδων εκπαιδευτικών και τη διάλυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας προς χάριν των δανειστών και της εξυπηρέτησης του χρέους. 150.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων ζητά η Τρόικα ως το 2015 με βάση το νόμο 4093/12 που εμπεριέχεται στο Μνημόνιο 3 . Χιλιάδες οργανικές θέσεις θα καταργηθούν, σε βάρος της ποιότητας στην εκπαίδευση, αυξάνοντας την ανεργία στη χώρα (26,8% το 2012) και επιδεινώνοντας την ανεργία στους νέους, η οποία βρισκόταν ήδη στο 52,3% το 2012 και σήμερα έχει ξεπεράσει το 60%! Τίποτε
δε θα είναι ίδιο το Σεπτέμβριο στα σχολεία, αν αυτά τα σχέδια περάσουν.


Λιγότερα σχολεία – λιγότερα και μεγαλύτερα τμήματα
Μετά τις 1.500 συγχωνεύσεις σχολείων πριν από δύο χρόνια κι αφού το υπουργείο Παιδείας προχώρησε σε συμπτήξεις τμημάτων ακόμη και μέσα στη σχολική χρονιά 2012 -13, προχωρά τώρα εκ νέου σε περαιτέρω συμπτήξεις 10.000 τμημάτων και καταργήσεις σχολείων ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς, μειώνοντας έτσι εκ νέου τις λειτουργικές δαπάνες έως και 70% συνολικά. Οι λίστες που έχουν ήδη φτιαχτεί από το υπουργείο βασίζονται στη διαίρεση των μαθητών κάθε σχολείου με τον αριθμό των 25 μαθητών ανά τμήμα. Θα στοιβάζονται, έτσι τα παιδιά στις αίθουσες στην κυριολεξία σαν τα γίδια (1,5 τετραγωνικό θα αναλογεί σε κάθε μαθητή σύμφωνα με το υπουργείο, λιγότερο και από τις προδιαγραφές που ισχύουν για τις στάνες!). Ακόμη και οι προδιαγραφές του ΟΣΚ για την πυρασφάλεια και την ασφάλεια από σεισμούς είναι 2 τ.μ. ανά μαθητή. Όσα παιδιά περισσεύουν θα πρέπει να βρουν θέση σε κάποιο άλλο σχολείο!
Με βάση αυτή τη λίστα για παράδειγμα ένα 12θέσιο σχολείο γίνεται 9θέσιο ή 6θέσιο. Το 11ο Δημ. Σχολείο Κορυδαλλού υποβιβάζεται από 12θέσιο σε 8θέσιο, ενώ αντίστοιχοι υποβιβασμοί γίνονται σε όλα λιγο πολύ τα σχολεία του Πειραιά, βγάζοντας εκτός 312 δασκάλους/δασκάλες.
Ταυτόχρονα θα γίνει ανακατανομή των οργανικών θέσεων και οι πλεονάζοντες εκπαίδευτικοί θα τίθενται σε διαθεσιμότητα. Ένα χουντικής φύσης Προεδρικό Διάταγμα ορίζει υποχρεωτικές μεταθέσεις οπουδήποτε στην Ελλάδα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η οικογενειακή ζωή των εκπαιδευτικών ή και το οικονομικό βάρος ενός τέτοιου “ξενιτεμού”. Ακόμη κι αυτό όμως φαντάζει αισιόδοξο αφού για όσους δε βρεθεί θέση -πράγμα πολύ πιθανό - θα απολυθούν!


Λιγότεροι εκπαιδευτικοί με αύξηση ωρών – μείωση μισθών
“Έχουμε πιο πολλούς εκπαιδευτικούς από όσους χρειαζόμαστε!”
Αυτό είναι μόνο το πρώτο βήμα για να απολυθούν χιλιάδες εκπαιδευτικοί - 25.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων προβλέπονται μόνο για φέτος. Το δεύτερο βήμα είναι η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικοί στη δευτεροβάθμια θα δουλεύουν δυο ώρες παραπάνω την εβδομάδα.
Με αυτό τον τρόπο υπογράφεται η απόλυση 3.000 καθηγητών περίπου. Επίσης, θα μείνουν άνεργοι 10.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, αφού από τους 12.000 αναπληρωτές που δούλεψαν αυτή τη σχολική χρονιά, την επόμενη θα προσληφθούν μόνο 2.000.Μέσα σε αυτή τη λογική κινείται και η πρόθεση για κατάργηση πολλών τμημάτων ένταξης και του θεσμού της παράλληλης στήριξης στα σχολεία, αφού όσοι αναπληρωτές εργάζονται σε αυτές τις υποστηρικτικές δομές πρόκειται να απολυθούν. Κι ενώ οι μόνιμοι διορισμοί βαίνουν προς κατάργηση, όλοι οι νέοι εκπαιδευτικοί πληρώνονται με μισθούς των 650 ευρώ, ποσό που δεν επαρκεί να καλύψει τα έξοδά τους, μιας και κατά κανόνα δουλεύουν “εκτός έδρας”. Και να σκεφτεί κανείς ότι ακόμη και τώρα στο τέλος της χρονιάς υπάρχουν κενά στα σχολεία!
Οι εκπαιδευτικοί Α/θμιας και Β/θμιας στην Ελλάδα είναι 151.487 με βάση τα στοιχεία του ίδιου του υπουργείου Παιδείας. Η Φινλανδία, της οποίας το μοντέλο μας φέρνουν ως πρότυπο οι κατά καιρούς κυβερνώντες μας, έχει 100.000 εκπαιδευτικούς με το μισό πληθυσμό από αυτόν της Ελλάδας!

“Μα οι εκπαιδευτικοί δουλεύουν λίγο!”
Κι όμως οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα δουλεύουν όσο και οι εκπαιδευτικοί σε άλλες χώρες και σε σχέση μάλιστα με αρκετές από αυτές περισσότερο. Ο μέσος όρος των ωρών διδασκαλίας των Ελλήνων εκπαιδευτικών είναι 21 ώρες την εβδομάδα, όταν στην Ε.Ε. είναι 15,5 ώρες (και με υψηλότερους μισθούς!). Θα πρέπει επίσης να εξηγήσουμε ότι μιλάμε για το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών, δηλαδή για τις ώρες διδασκαλίας μέσα στην τάξη και μόνο. Αυτές ορίζονται από 24 έως 21 για την Πρωτοβάθμια εκπαίδευση και 21 έως 16 για τη Δευτεροβάθμια. Έρευνες δε έχουν δείξει ότι μία ώρα διδασκαλίας ισοδυναμεί σε κούραση με 3-4 ώρες εργασίας σε δουλειά γραφείου.
Ωστόσο, υπάρχει και το εργασιακό ωράριο ( 30 ώρες / εβδομάδα) μέσα στο οποίο περιλαμβάνονται διοικητικές εργασίες, προετοιμασία γιορτών – εκδηλώσεων, σχολικές συνεδριάσεις, ενημερώσεις γονέων κ. ά. και οι οποίες αφορούν επιπλέον ώρες εκτός διδακτικού ωραρίου.
Επίσης, στις ώρες του διδακτικού και εργασιακού ωραρίου πρέπει να προστεθούν και οι ώρες εργασίας που αφορούν τη διόρθωση γραπτών και τη διδακτική προετοιμασία για τη διδασκαλία των μαθημάτων.

Αξιολόγηση: για την υποβάθμιση σχολείων και την απόλυση εκπαιδευτικών
Όλα αυτά θα ακολουθήσει η αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών, για να αναβαθμιστούν τα σχολεία και να μείνουν, όπως λένε, αυτοί που αξίζουν κι έχουν τα προσόντα να βρίσκονται μέσα σε αυτά.
Πρόκειται για ένα μεγάλο ψέμα!! Από τον τρόπο που θα γίνεται η αξιολόγηση και τα κριτήρια που βάζουν είναι ολοφάνερος ο στόχος τους:
Η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων κατηγοριοποιεί τα σχολεία , καθορίζει τη χρηματοδότησή τους -η οποία ήδη δεν επαρκεί και περικόπτεται συνεχώς- καθορίζει ακόμη και την ύπαρξή τους. Επίσης, έχει σκοπό να διαταράξει τις σχέσεις ανάμεσα σε γονιούς, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Να τους καταστήσει όλους μαζί υπεύθυνους για την κατάσταση που επιφέρει η κυβερνητική πολιτική την εκπαίδευση και να μετακυλήσουν τις δαπάνες λειτουργίας των σχολείων στους γονείς.
Η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων θα γίνεται από πενταμελείς Επιτροπές Αξιολόγησης Εκπαιδευτικού Έργου, που θα λειτουργούν σε κάθε διεύθυνση εκπαίδευσης. Οι αξιολογητές θα επιλέγονται από μητρώο, στο οποίο θα περιλαμβάνονται υποχρεωτικά και αλλοδαποί εμπειρογνώμονες! Τα κριτήρια θα είναι: η διαχείρηση και αξιοποίηση μέσων και (οικονομικών) πόρων, ο βαθμός ανταπόκρισης στα προγράμματα του υπουργείου, τα μαθησιακά αποτελέσματα, η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα του διδακτικού και εκπαιδευτικού έργου, όπως τεκμηριώνεται από την αξιολόγηση μαθητών και γονιών, η καταλληλότητα των προσόντων(;) του διδακτικού προσωπικού, η ποιότητα των υποστηρικτικών υπηρεσιών (εργαστήρια, βιβλιοθήκες κ.ά.), η επιτυχία στη μείωση της μαθητικής διαρροής καθώς και φαινομένων ρατσισμού, βίας και εκφοβισμού.

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών χρησιμοποιείται για να δικαιολογηθεί η μείωση του μισθού τους και η απόλυσή τους. Μέσω της αξιολόγησης επειχειρείται η κατάργηση της μονιμότητας, η κατασυκοφάντηση των εκπαιδευτικών, η διασπορά φόβου και η διάσπασή τους.
Οι κατηγορίες κριτηρίων είναι πέντε και περιλαμβάνονται η συμπεριφορά, η καλλιέργεια διαπροσωπικών σχέσεων με τους μαθητές κ.ά., που βέβαια μόνο αντικειμενικά και μετρήσιμα δεν είναι.

Παιδεία με φοβισμένους και τρομοκρατημένους εκπαιδευτικούς
Πώς θα μπορούσαν να περάσουν όλα αυτά χωρίς διαμαρτυρίες; Γι'αυτό το σκοπό ψήφισαν ένα νέο νόμο, το ν.4057/12, που στόχο έχει την τρομοκράτηση και την πειθάρχηση των εκπαιδευτικών. Με βάση αυτό το νόμο και την απαράδεκτη διάταξη για “απρεπή συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας” κατασκευάζονται “επίορκοι” δημόσιοι υπάλληλοι για αύξηση των απολύσεων, αλλά και για να τις δικαιολογήσουν στα μάτια της υπόλοιπης κοινωνίας. Εδώ και πολύ καιρό άλλωστε πέφτει απίστευτη λάσπη στο δημόσιο και σε όσους εργάζονται σε αυτό, προκειμένου να νομιμοποιηθούν οι αποκρατικοποιήσεις και οι απολύσεις.
Καταργώντας λοιπόν το τεκμήριο της αθωότητας επιβάλλουν αυτοδίκαια την αργία (όπου πληρώνεται κανείς μόνο με 30% του μισθού) και παραπέμπουν σε πειθαρχικό συναδέλφους, που έχουν μηνυθεί για λόγους άσχετους με την υπηρεσία και ανεξάρτητα από το αν είναι αθώοι, ως “επίορκοι”. Έτσι, υπάλληλος τίθεται σε αργία γιατί εκρεμεί ένα δικαστήριο λόγω διαμάχης με το γείτονά του ή με τον κατασκευαστή του σπιτιού της (π.χ. Ηλεία, Λέσβος, Γιαννιτσά, Λακωνία, Θεσσαλονίκη και αλλού.).
Πρόσφατο κρούσμα αυτής της αυταρχικής αντιδημοκρατικής πολιτικής, είναι η περίπτωση του εκπαιδευτικού Γκουλιώνη Στέφανου στη Λάρισα ο οποίος οδηγείται στο πειθαρχικό συμβούλιο ως επίορκος (!), γιατί θεωρήθηκε απρεπές να συμμετέχει σε διαμαρτυρία την 25η Μαρτίου 2012 ενάντια στην πολιτική του Μνημονίου!
Ωστόσο, η επιστράτευση που επιβάλλουν στους καθηγητές (μετά τους εργαζομένους στο μετρό και τους ναυτεργάτες) επειδή τόλμησαν και μόνο να σκεφτούν να απεργήσουν καταστρατηγεί κάθε έννοια δημοκρατίας και το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία! Δεν αφορά μόνο τους καθηγητές αλλά όλους τους εργαζόμενους, καθώς και όλη την κοινωνία, αφού πρόκειται για την υπεράσπιση του δικαιώματος της απεργίας και της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Έχουμε όλοι καθήκον να παλέψουμε μαζί τους.

Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην υγεία, στην παιδεία, στην εργασία με εξασφαλισμένα εργασιακά δικαιώματα, σε τροφή και στέγη, σε υγιείς συνθήκες διαβίωσης. Οι πολιτικές που εφαρμόζονται καταστρατηγούν βίαια αυτά τα δικαιώματα για πολλούς από μας και για πολλά παιδιά και νέους.
Οι μόνοι που μπορούμε να σταματήσουμε αυτή τη λαίλαπα, που δε σταματά, βέβαια, μόνο στην παιδεία, είμαστε εμείς. Εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές έχουμε καθήκον να παλέψουμε μαζί, όχι μόνο για να διατηρήσουμε σήμερα αυτά που μας ανήκουν, αλλά και για να διασώσουμε το δικαίωμα της νέας γενιάς, των παιδιών μας, στη μόρφωση και την εργασία, το δικαίωμα να έχουν ένα μέλλον που τους αξίζει.
Ακόμα και το δικαίωμα στην τροφή και τη στέγη θα πρέπει να εξασφαλιστεί για όλους μέσα από τον αγώνα, την αξιοπρέπεια και την αλληλεγγύη κι όχι τη φιλανθρωπία των αρπακτικών που κατοικοεδρεύουν σε τράπεζες και μεγάλους επιχειρησιακούς ομίλους με απώτερο στόχο για άλλη μια φορά το κέρδος.

(Η Αφροδίτη Μπράζα είναι εκπαιδευτικός του 11ου Δημοτικού Σχολείου Κορυδαλλού)